Şiir Günlüğü

Davet

siirgunlugu — Wed, 06 Jan 2010 11:49:56 +0000

Dürüst olalım beyler
İlk adım sizden
Sökün savaş gemilerinden
Can simitlerini

Sunay Akın

Dağ Yolu

siirgunlugu — Tue, 05 Jan 2010 11:47:59 +0000

Benden kısadır boyun
Bir köy otobüsünün
Dağa tırmanması
Gibi uzanırsın
Dudaklarıma
Katılmaz oldu nicedir yolumun
Tozu dumanına

Sunay Akın

Çukur

siirgunlugu — Mon, 04 Jan 2010 11:45:51 +0000

Bilerek mi yanına
almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı
çukuru
Güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
Beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur

Sunay Akın

Çoban

siirgunlugu — Sun, 03 Jan 2010 11:42:54 +0000

Oybirliğiyle koyunlar
keçiyi seçer
kendilerine başkan
oysa sürünün başına
kurdun akrabası
köpeği koyar
çoban

Sunay Akın

Çağdaş

siirgunlugu — Sat, 02 Jan 2010 11:41:22 +0000

Afiyetle yiyiyor
Gökten düşen üç elmayı
Apartmandaki çocuklar
Annemin her gece anlattığı
Öykülerin sonunda

Bana ise çöpleri kalıyor
Evimiz çünkü bodrum katında

Sunay Akın

Cunta

siirgunlugu — Fri, 01 Jan 2010 11:39:39 +0000

Gördünüz mü keyfini
generalin
başını sıkarken
yüzünde çıkan
sivil’cenin

Kaynak: Antik Acılar

Sunay Akın

Cephede

siirgunlugu — Thu, 31 Dec 2009 11:37:49 +0000

Aslında ben daha güzel ölürdüm
arka bahçede askercilik oynarken
tahta tüfeğimle toprağa uzanır
annemin sesiyle doğrulurdum hemen
-Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır!

Yerdeyim yine bak anneciğim
n’olur kızma adımı çağır

Kaynak: Makiler

Sunay Akın

Beyazperde

siirgunlugu — Wed, 30 Dec 2009 11:35:55 +0000

Artıyor kara çarşaflılar
yurdumun her köşesinde
neden olacak
siyaha boyanıp
kadınlara giydiriliyor
yıkılan sinemalardan
geriye kalan
onca beyaz
perde

Kaynak: Antik Acılar

Sunay Akın

Beyaz Şiir

siirgunlugu — Tue, 29 Dec 2009 11:34:15 +0000

O siyahtı
kurşuna dizenler beyaz
ürkerek gökyüzüne
uçusan kuşlar
bembeyaz

Sunay Akın

Beceriksiz

siirgunlugu — Mon, 28 Dec 2009 11:31:24 +0000

Kabuğunu koparmadan
ne bir elmayı soyabildim
ne de iyileştirebildim bir yaramı
ama karşıma çıkınca
kızmadım hiç elma kurduna
bendim çünkü bıçağı saplayan
onun yurduna

Şair diyorlar benim için
bilmiyorum oysa
her şiire konmalı mı uyak
her yere nedense
konamıyor teyyare
hay dilimi
arı türkçe soksun; uçak

Kaptan olmak isterdim
aynanın karşısında
eski bir sinema yıldızı
gibi ağlayan
İstanbul’un hatlarında
bir fırça hafifliğiyle gidip
gelen vapurlara

Eskimo bir şair dokunuyor omuzuma
ve Kız Kulesi’ni göstererek
bırak artık diyor üzülmeyi
yedi tepeli bu şehirde
şiir okunacak tek yer
elbette denizin ortasındaki
şu küçük buz dağı

Terzi olsa da babam
sökük dikmesini beceremem
beni yalnızca sen anlarsın
iğnenin deliğinden geçsin
diye ipliklerin
bir anlık ıslatıldığı dudaklara
takılıp kalan annem

Kaynak: 62 Tavşanı

Sunay Akın